Miesięczne archiwum: Grudzień 2014

Skup wtryskarek

Na całym świecie do obróbki tworzyw termoplastycznych stosuje się wtryskarki. Rozwijająca się nieustannie, w tempie błyskawicznym produkcja powoduje, że wzrasta zapotrzebowanie na takie urządzenia, dlatego powstaje coraz więcej firm, giełd i komisów maszyn, które prowadzą sprzedaż i skup wtryskarek.

Zatem pokrótce wyjaśnimy w poniższym artykule na czym polega fenomen tych urządzeń, dlaczego stają się niezastąpione podczas produkcji produktów z materiałów termoplastycznych.

Pierwsze, istotne pytanie dotyczące wtryskarek: czym charakteryzują się wtryskarki i jaki jest sposób ich pracy? I co składa się na cały proces pracy tych urządzeń, które są coraz bardziej ekonomiczne, precyzyjne, a co za tym idzie – coraz bardziej pożądane przez nabywców na całym świecie – a z tego wynika fakt, że coraz więcej komisów, giełd maszyn i firm, chce pomóc nabywcom w szybkiej sprzedaży tych maszyn, dlatego coraz częściej prowadzą sprzedaż i skup wtryskarek.

Praca wtryskarki polega na uplastycznieniu tworzywa w cylindrze wtryskarki i gwałtownym – pod wpływem ciśnienia – wydobyciu poddanego uplastycznieniu surowca do formy. Zespolone tworzywo zmienia się w formie w wyrób o żądanym kształcie. Tworzywo z kolei, znajdujące się w cylindrze maszyny zostaje uplastycznione.

Ostatnia część procesu określana jest mianem zestalenia. Zestalenie może mieć różną formę, odpowiednią do własności tworzyw. Aby materiał zestalił się z tworzywem termoplastycznym jego temperatura musi być niższa w stosunku do temperatury mięknienia.

Z czego składa się wtryskarka tłokowa? Wtryskarka tłokowa zbudowana jest z cylindra, tłoku, torpedy, użebrowania torpedy, leja zasypowego, formy wtryskowej i grzejnika elektrycznego.

Co wchodzi w skład budowy wtryskarki ślimakowej? Maszyna taka zbudowane jest z: cylindra, ślimaka, stożka ślimaka, leja zasypowego, przestrzeni roboczej, formy a także z grzejnika elektrycznego. W takich maszynach, przy pomocy przesuwającego się tłoka do leja zasypowego podawany jest materiał, w kierunku dyszy wtryskowej. Tworzywo staje się uplastycznione dzięki grzejnikom, które umieszczone są wzdłuż cylindra. Tłok przekazuje ciśnienie i wypycha jego część do formy wtryskowej. Spore straty ciśnienia, bo około 50 % ciśnienia na długości cylindra, powoduje przekazywanie ciśnienia za pośrednictwem warstwy nie uplastycznionego tworzywa. Aby materiał ten był równomiernie ogrzany w cylindrze takiego urządzenia umieszcza się rozdzielacz masy tworzywa, nazywany torpedą.

Niekiedy dzieje się tak, że warstwy, które są dalej od ścianek ogrzewanego cylindra, są mniej ogrzane. Oddziałuje to ujemnie na cały proces, bo materiał ten ogrzany nierównomiernie przyczynia się do powstanie naprężeń wewnętrznych w gotowym już, wytworzonym wyrobie.

Dlatego często stosowane są do wykonania tego typu zadań wtryskarki ślimakowe i coraz częściej spotykamy się z tym, że firmy prowadzą sprzedaż i skup wtryskarek tego rodzaju. Ich praca charakteryzuje się tym, że materiał uplastyczniane przesuwa się przez obracający ślimak od leja zasypowego do cylindra i w taki sposób staje się uplastyczniony. Nagromadzony z przodu urządzenia materiał powoduje nacisk na powierzchnię ślimaka i doprowadza do jego stopniowego cofania się. Rolę tłoka pełni wtedy czoło ślimaka i dochodzi wtedy do wtrysku tworzywa do formy.

Podczas, gdy dochodzi do uplastyczniania oraz sprężania tworzywa dysza jest zamknięta. Dlatego też tworzywo nie wypływa. Gdy dochodzi do wtrysku tworzywa, podczas nacisku ślimaka na powierzchnię czołową uplastycznionego tworzywa – zwrotny zawór nie umożliwia na cofanie się materiału przez kanał ślimaka.

Reasumując, czym różni się praca wtryskarek tłokowych i wtryskarek ślimakowych?

Wtryskarka BATTENFELD 950 CDC

Wtryskarka BATTENFELD 950 CDC

Maszyny takie w różny sposób uplastyczniają tworzywo, w inny sposób także przekazują ciśnienie. We wtryskarkach ślimakowych ślimak, który się obraca wywołuje mieszanie materiału oraz wywołuje jego równomierne ogrzewanie. Uplastyczniony materiał wyciska się czołem ślimaka z cylindra, a nie za pośrednictwem warstw jeszcze nie uplastycznionego materiału. Dlatego straty ciśnienia są nieznaczne, wynoszą tylko 5-10%.